|
" در محکومیت آزار و اذیت زنان در محل کار"
پنجشنبه ۸ می
۲۰۲۳
نشریه شهرما (تورنتو)
مهدی شمس
جای دارد قبل از اینکه لب به سخن بگشایم
و به گلایه و نقد و بررسی بپردازم، از کنگره ایرانیان برای
بیانیه ای
که در محکومیت آزار و اذیت زنان در محل کار صادر کرده است تشکر
و قدردانی کنم. که هم محمد وحیدی راد، خزانه دار کنگره، که در
گردهمایی
دوم آپریل معرفی کاندیداها، مدعی بود که از فعالیت های مثبت
هییت مدیره ها به اندازه کافی قدردانی نمیکنم را خوشنود سازم،
و هم مجوزی داشته باشم که مانند همیشه با نگاهی تیز به نقد و
بررسی فعالیت های هییت مدیره دوره جدید در دو ماه گذشته
بپردازم.
بیانیه اخیر، اولین و تنها فعالیت هییت مدیره در دو ماه گذشته
میباشد که در بخش
خبرهای
سایت کنگره منتشر شده است.
موضوع دیگری که به همراه عکسی از آرزو خدیر، در سایت آمده است،
در رابطه با هییت اجرایی و سمت های اعضای هییت مدیره در کمیته
های مختلف است که چه بسا بازنویس آن بی مورد نبوده که خود بدون
شرح و توضیح، بسیار گوید.
ریاست کنگره: دکتر آرزو خدیر
نایب رئیس: مونا قاسمی
خزانه دار: محمد وحیدی راد
دبیر: دکتر امیر حسن قاسمی نژاد تفرشی
امور اداری و مالی: دکتر آرزو خدیر و مونا قاسمی
سیاست گذاری: دکتر امیر حسن قاسمی نژاد تفرشی
فرهنگی: آسوده نوین
روابط عمومی: دکتر آرزو خدیر و مونا قاسمی
خدمات: دانیل سروستانی
سلامت روان: دکتر راحله تارانی
پژوهش و آموزش: مونا برقعی
ساختار سازمانی: رضا نامداری
سیاست های ارتباط: دکتر امیر حسن قاسمی نژاد تفرشی
تولید محتوا: محمد وحیدی راد
فضای مجازی: رضا نامداری
سمت و جایگاه مونا قاسمی که در دو ماه اخیر اثری از او دیده
نشده، توجه میطلبد که در آینده به آن خواهم پرداخت.
قابل ذکر اینکه در دو ماه گذشته فقط یک
صورتجلسه
منتشر شده که آنهم بدون آنکه از
گفتگوهای
به عمل آمده اثری در آن باشد، به ذکر سمت ها در کمیته های
مختلف، همانی که در چند سطر بالا آورده ام خلاصه میشود.
ولی در عوض، جلسات متعددی که دنبال کردن آنها در فضاهای مختلف،
کلاب هاوس، توییتر، اینستاگرام کار شاقی مینماید، به اجرا در
آمده اند. تعداد شرکت کنندگان در این جلسات که به گفتگو خلاصه
میشود، محدود، اکثرن افراد جدید، و به نظر میاید که هدف،
بالابردن تعداد اعضا باشد.
در نبود صورتجلسات، ایکاش خبرنامه از نو منتشر می شد تا
بتوانیم هم فهرست وار و هم با نگاه مثبت مجریان، از فعالیت های
هییت مدیره و اهداف آنها با خبر میشدیم.
البته در رابطه با اهداف کنگره ایرانیان،
جلسه
گفتگویی در کلاب هاوس در سی ام می برگزار گردید. نیمساعت اول
این گردهمایی سه ساعته، به سکوت، انتظار و تلاش برای افزایش
شرکت کنندگان گذشت. مادام هم به اساسنامه کنگره و بند اول آن
که اخیرن تغییر کرده است اشاره میشود. به نظر میاید که برای
اعضای هییت مدیره که جدیدن با این نهاد آشنایی پیدا کرده اند،
هنوز اهداف کنگره مشخص نیست.
چه خوب خواهد بود که هر کدام از آنها بدون اشاره به اساسنامه،
از آنچه در رابطه با اهداف کنگره درک نموده اند، قصد و امکان
اجرای آنرا دارند سخن بگویند. تا هم برای خودشان و هم برای
آنهایی که به پیوستن دعوت میشوند روشن گردد که این نهاد در چه
سردرگمی و در اختیار چه کسانی قرار گرفته است.
امیدوارم در شرح فعالیت های دوماهه کنگره، هم انصاف و هم صراحت
گویی را رعایت کرده و هر آنچه که هست را همان طور بیان کرده، و
همزمان، از عیب و هنرش هم گفته باشم.
اگر هدف، سازندگی است میبایست بیشتر قدردان کسانی باشیم که ما
را عاقل و بالغ میدانند، و بیشتر به نکاتی میپردازند که نیاز
به بازبینی دارند و نه اینکه با تعریف و تمجید، قصد تملق و
چاپلوسی داشته باشند. خاصه اگر این نوع خود راضی کردن ها در
میان اعضای هییت مدیره و هوادارانشان صورت بگیرد.
در رابطه با اولین بیانه هییت مدیره جدید، من ایمیلی
را ارسال و نظر خود را از طریق طرح نکات و سئوالاتی به شرح زیر
مطرح نمودم:
1- چرا گفتگوهای هییت مدیره در رابطه با چنین موضوعاتی، علنی
صورت نمیگیرند؟
چرا پیرامون این مورد خاص، گردهمایی عمومی برگزار نمیشود؟
شنیدن نظرات مختلف، هم امکان آشنایی با یکایک اعضای هییت مدیره
را بوجود میاورد، و هم امکان نگرش از جهات مختلف را مهیا
میسازد. در ثانی، باعث میگردد که بسیاری از سئوالات پاسخ داده
شوند.
2- در بیانیه کنگره، فقط به
یکی
از گزارشات سی بی سی و یک زن افسر پلیس ایرانی اشاره گردید. در
صورتیکه در
گزارشی
دیگر از همان رسانه، هر دو مورد فیروزه و دریا مطرح شده اند.
3- چرا در بیانیه از فیروزه ضرابی مجد، نام برده نشد؟
4- مخاطب این بیانیه، چه سازمان ها و چه افرادی میباشند؟ آیا
هییت مدیره، این بیانیه را برای آنها ارسال کرده و یا خواهد
نمود؟ در غیر اینصورت، مقصود از صدور این بیانیه چیست؟
5- این مورد خاص اذیت و آزار در نیروهای انتظامی پلیس، توسط
همکاران این دو زن بوده و اگر هم بی توجهی و جانبداری و
بیعدالتی هایی صورت گرفته باشد، باز از طرف مسئولین در این
سازمان است. در این صورت،منطقی است که همین افراد و همین
سازمان، باید مخاطب قرار گیرند.
6- اگر مخاطب این بیانیه، ایرانیان و اعضای کنگره باشند، آیا
لازم نیست که این بیانیه به فارسی هم منتشر می شد؟
7- اذیت و آزار زنان در محیط کار، موضوع جدیدی نیست. اگرهییت
مدیره، در این زمان به آن توجه کرده و این بیانیه را صادر
میکند، به این دلیل است که دو افسر پلیس زنی که در محیط کار،
مورد اذیت و آزار جنسی قرار گرفته اند، ایرانی تبار هستند.
متاسفانه این بیانیه، بیشتر جنبه کلی گویی داشته و به مورد خاص
فیروزه و دریا نپرداخته، و حتی یکبار هم به موضوع جنسی بودن
این تعرضات اشاره نکرده است.
8- غیر از پاراگرف اول که جنبه مقدمه دارد و پاراگراف دوم که
به موضوع اشاره میکند، پاراگرف های بعدی، فرمایشی و زیاده گویی
بیش نبودند.
9- این موضوع آنقدر جدی است و هزینه هایی که این دو زن ایرانی،
در حال پرداختن هستند، آنقدر سنگین، و بیعدالتی هایی که اکثر
این نوع قربانیان با آن روبرو هستند به اندازه ای تکان دهنده
هستند که ما باید اختلافات جنبی خود را کنار گذاشته، و از این
نهاد به عنوان صدای کامیونیتی در جهت حمایت از قربانیان و
مقابله با تبعیض و تعرضات، و سالم سازی محیط کار برای همه،
استفاده نماییم.
10- حال که با این بیانیه، هییت مدیره تایید نموده که حمایت از
فیروزه از وظایف این نهاد است، اقدامات بعدی چه خواهند بود؟
11- اگر هییت مدیره، کامیونیتی را از قدم های بعدی مطلع سازد و
از آنها نیز طلب یاری جوید، نه تنها از بار وظیفه خود کاسته،
بلکه چه بسا باعث خواهد شد که مخاطبین اصلی این بیانیه،
مسئولین و متعرضین، بیشتر به این موضوع توجه و برای آن، اهمیت
قائل شوند.
ترجیح میدهم که بر این باور باشم که بدون اصرار و تماس های
مکرر من نیز، هییت مدیره چنین بیانیه ای را صادر میکرد. ولی
چرا با یکماه تاخیر و اینچنین با اکراه، ترس و کمروئی، و در
جهت رفع تکلیف؟
اگر معذورات و محدودیت هایی وجود دارد، چرا هییت مدیره در صفا
و صمیمیت و دوستانه، آنها را با کامیونیتی در میان نمیگذارد؟
اگر برای ابتکار عمل و شهامت کافی نیاز به همفکری و یاری دارد،
چرا از کامیونیتی کمک نمیگیرد؟
صفحه
اصلی
|