کنگره ایرانیان سخنگوی کامیونیتی نیست!
نامه سرگشاده به دولتمردان کانادا

پنجشنبه  ۲۰ جولای ۲۰۲۳
نشریه شهرما (تورنتو) مهدی شمس

هییت مدیره کنگره ایرانیان در تاریخ سه شنبه ۱۱ جولای در سایت و توییت و چهارشنیه ۱۲جولای از طریق صفحه فیسبوکی و فوروم کنگره در نامه سرگشاده خود، اینگونه اطلاع رسانی مینماید:

«هیئت مدیره کنگره ایرانیان کانادا در نامه ای به رهبر حزب محافظه کار، نگرانی اعضای کنگره و جامعه ایرانی کانادایی درباره حضور استفن هارپر و جمعی از نمایندگان سابق و فعلی این حزب، در کنفرانس سالانه سازمان مجاهدین خلق در پاریس را به رهبران این حزب اعلام کرد.»

جالب توجه اینکه چند روز بعد، در ۱۵ جولای در مصاحبه ای با آی سی ژورنال، آرزو خدیر، رئیس کنگره، بر اینکه کنگره، صنفی و غیر سیاسی است، اصرار میورزد.

قسم حضرت عباس را باید باور کنیم و یا دم خروس را؟

موضوع منحرف کننده نامه به کنار، آیا صحیح است که کنگره با ۲۸۶ عضو از طرف کامیونیتی سخن بگوید؟

آزادی بیان، این حق را به ما میدهد که بصورت فردی، نظر خود را اعلام کنیم. آیا این حق را هم برای نهادی که بواسطه اسمش به همه ایرانیان کانادا مربوط میگردد، باید قائل شویم؟

کنگره طبق اساسنامه، یک نهاد غیر جانبدار است. آیا هییت مدیره با ارسال این نامه عدم جانبداری را رعایت کرده است؟

اعتراض به شرکت سیاستمداران کانادایی و آمریکایی در نشست های سالیانه مجاهدین مورد جدیدی نیست. شاهد بوده ایم که در گذشته به این اعتراضات پاسخی هم داده نمیشد. پس، تلاش هییت مدیره کنگره برای برپایی این جار و جنجال ها برای چیست؟

باید سری به توییت کنگره زد تا منظور من از جار و جنجال را بهتر درک نمود.

پاراگراف به پاراگراف، مصاحبه آی سی ژورنال (بیژن احمدی)، مطالب نشریه های دیجیتالی هدهد مونترال (محمد وحیدی راد)، ایرکانیوز( سعید سلطانپور)، و حتی محمد سلیمانی و امیر حسین شریف، یک به یک خودی نشان میدهند و یا اینکه با دلیل و بی دلیل مطرح میگردند.

همزمان با این نامه سرگشاده، من به مدت ۳۰ روز در فوروم کنگره، ممنوع الکلام میگردم. نه تنها کامنت من در رابطه با این نامه از سایت کنگره حذف میگردد، بخش کامنت گذاری نیز مسدود میگردد.

هییت مدیره از یک طرف، از عدم مقبولیت مجاهدین در میان ایرانیان، و از طرف دیگر از وحشتی که برچسب زنان همسو بوجود آورده اند، بهره گرفته و به ناگاه، از خواب سه ماهه بهاری بیدار شده و صحنه را برای عرض اندام خالی میبیند.

رسانه دیجتالی مداد مونترال، مطلب کوتاه خود رادر این رابطه، اینگونه به پایان میرساند:

« از آن سو، هیئت مدیره‌ی فعلی کنگره‌ی ایرانیان کانادا نیز به دلیل رویکرد و عملکردشان، مورد انتقادات و اتهامات فراوانی هستند. اتهاماتی که همواره توسط آنها نفی شده است. برای مثال، در اواخر مارچ امسال، جمعی از فعالین سیاسی-اجتماعی کانادا، شامل حامد اسماعیلیون، با امضای بیانیه‌ای اعضای فعلی هیئت‌مدیره‌ی کنگره‌ی ایرانیان کانادا ICC را متهم کرده بودند که تلاش خود را روی مشروعیت بخشیدن به جمهوری اسلامی در داخل و خارج از ایران متمرکز کرده و برخلاف میل ایرانیان کانادا، تلاش دارد رابطه با رژیم اسلامی را عادی‌سازی کنند‌ و به همین دلیل از آنها خواسته بودند از سمت خود استعفاء دهند.»

و یا اینکه در جهت ترغیب آزادی بیان و یکبار دیگر با تاکید بر اهمیت و لزوم واکنش به آنچه پیرامون ما میگذرد من هم قصد دارم نامه سرگشاده ای را برای دولتمردان ارسال دارم.

به عکس هییت مدیره، من پیشنویس نامه خود را چند روز قبل در سوشیال مدیا منتشر نمودم و از کامیونیتی خواستم که نظر خود را در میان بگذارند. از طریق این مقاله نیز، آنرا با ایرانیان کانادا در میان میگذارم.

همچنین، چند روز دیگر آنرا برای هییت مدیره نیز ارسال داشته و جویای نظر آنها هم خواهم شد.

چرا هییت مدیره اینچنین عمل نمیکند؟ چرا قبل از ارسال نامه، جویای نظر اعضاء و کامیونیتی نمی شود؟ هدف از قرار دادن کامیونیتی در مقابل عملی انجام شده و غیر قابل بازگشت، چیست؟

اگر فقط به اعضای هییت مدیره مربوط میشد، من آنرا به حساب بی توجهی، ناآگاهی، بی تجربگی و حتا ساده لوحی میگذاشتم. ولی زمانی که اثراتی از بیژن احمدی، آی سی ژورنال، هدهد، محمد وحیدی راد، سعید سلطانپور، ایرکانیوز، رضا نامداری، شبکه سوشیال مدیای کنگره، امیر حسن شریف و محمد سلیمانی، در گوشه و کنار مشاهده میشود، نباید فعالیت های سازمان یافته، تشکیلاتی، هدفمند و حمایت شده را نادیده گرفت.

"دولتمردان عزیز

یکبار دیگر با شما تماس میگیرم تا شما را در جریان نگرانی های افرادی مانند من در کامیونیتی ایرانی-کانادایی قرار دهم.

در کانادا، کشوری امن و دموکراتیک، ما ایرانیان احساس امنیت نکرده و در مشارکت در فعالیت های اجتماعی، در هراس هستیم. اینجا هم، عده ای از عوامل وابسته و هوادار جمهوری اسلامی که در اقلیت میباشند، با استفاده از منابعی که در اختیار دارند، زندگی را برای اکثریتی که از ایران گریخته اند، دشوار ساخته اند.

دانشجویان وابسته و فرزندان سران رژیم در دانشگاه ها، وابستگان و حامیان، با رخنه کردن در نهادهای مدنی و راه اندازی رسانه و نهادهایی با اهداف و شعارهای عوامفریبانه صلح، دیپلماسی، همبستگی و گفتگو، در جهت افزایش حضور و نفوذ جمهوری اسلامی در کانادا، مشغول فعالیت هستند.

آنها با تخریب شخصیت اجتماعی اعضای فعال، سعی داشته اند که کامیونیتی ایرانی-کانادایی را به کناره گیری مجبور سازند. آنها در این مسیر، بسیار موفق عمل کرده و برای خاموش ساختن و ترساندن معدود کسانی که به مبارزه ادامه داده و صحنه را برای آنها خالی نمیسازند،به اقدامات قانونی متوسل شده و موجب تحمیل هزینه های سنگین به آنها میشوند.

اخیرن هییت مدیره کنگره ایرانیان که بیش از ۲۸۶ عضو ندارد، نامه ای به سران احزاب و دولتمردان ارسال داشته و به حضور بعضی از اعضای حزب کانسرواتیو در جلسات سالانه مجاهدین اعتراض کرده اند.

هییت مدیره های سال های اخیر کنگره ایرانیان، با بهره گیری از عدم مقبولیت مجاهدین در اذهان عمومی ایرانیان، از طرفی در تلاش اند که برای خود اعتباری کسب کنند و از طرف دیگر، سعی میکنند که توجه کامیونیتی را، از فجایع جمهوری اسلامی که در اذهان عمومی بسیاری از ایرانیان، منفورتر میباشد، منحرف سازند.

اساسنامه کنگره ایرانیان برعدم جانبداری تاکید داشته و این نهاد موظف است که طبق منشور حقوق و آزادی های فردی و اجتماعی کانادا عمل کند.

متاسفانه نامه اخیر هییت مدیره، نقض آشکار هر دوی آنها میباشد.

در سال های اخیر، رفتار همسویانه با منافع جمهوری اسلامی هییت مدیره های کنگره ایرانیان، کاملن برای جامعه کانادایی آشکار شده است. بعضی از نهادها که در بسته بودن سفارت ایران به جای آن عمل میکنند، متاسفانه موفق شده اند که در خاک کانادا از کمک های مالی دولت هم که از مالیات شهروندان تامین میشود، در جهت منافع دولتی بیگانه، بهره بگیرند.

هدف من از ارسال این نامه، تاکید بر عدم سخنگویی و نمایندگی کنگره ایرانیان، آن هم فقط با ۲۸۶ عضواست. ما از احزاب، شخصیت های سیاسی/حکومتی تقاضا داریم که نگرانی های کامیونیتی ایرانی در کانادا را در نظر داشته باشند و در برخورد و نزدیکی با فعالان سیاسی، نهادها و رسانه هایی که همسو با منافع جمهوری اسلامی فعالیت میکنند، هوشیارانه تر عمل نمایند."

بخوبی واقفیم که این نامه ها، کوچکترین تاثیری بر دولتمردان کانادایی نخواهند داشت زیرا که آنها به خوبی از وضعیت کنگره در سال های اخیر با خبر میباشند و برای این مضحکه بازی ها، ارزشی هم قائل نیستند. آنها میدانند که اینگونه رفتارها بیشتر مصرف داخلی دارد و گرنه به جای همسویی با رژیمی که ما را خوار و آواره جهان ساخته است، در پی جایگاه مناسبی درخور و شأن خود در کانادا میبودیم.

I am calling you once again to inform you about the concerns of people like me in the Iranian-Canadian community.

Here too, a minority of agents, affiliates and supporters of the Islamic Republic, by taking advantage of the resources they benefit have made life difficult for the majority who fled from Iran.

Affiliated students and children of regime leaders in universities, affiliates and supporters by infiltrating civil institutions and setting up media and institutions with demagogic goals and slogans of peace, diplomacy, solidarity and dialogue operate in order to increase the presence and influence of the Islamic Republic in Canada.

By destroying the social personality of active members they have pushed the community to withdraw from social activities. They have been very successful in this direction. They try to discourage and silence the few who continue to fight and do not clear the stage for them by imposing heavy costs of legal actions.

Recently, the Iranian Canadian Congress (ICC) Board of Directors which has no more than 286 members, sent a letter to the party leaders and complained about the presence of some members of the Conservative Party in the annual meetings of the Mujahideen (MEK).

By taking advantage of the lack of acceptability of the Mujaheddin (MEK) among Iranians, the ICC Boards of Directors of the last few years are trying to gain credit for themselves. On the other hand, they are trying to divert the Iranian community's attention from the tragedies of the Islamic Republic. A regime that is more disgraced than the Mujahideen.

The ICC Bylaw emphasizes non-partisanship and this organization is obliged to act according to the Charter of Rights and Freedoms of Canada. Unfortunately, the recent letter from the board of directors is a clear violation of both of them.

In recent years, ICC Board of Directors' activities aligned with the Islamic Republic's interests have been revealed to the Canadian community.

Due to the closure of the embassy of the Islamic Republic of Iran, some institutions operating in its place have unfortunately succeeded in benefiting from the government's financial assistance provided by citizens' taxes for foreign government interests in Canada.

My purpose in sending this letter is to emphasize that the ICC with 286 members is not the spokesperson and doesn't represent the Iranian community in Canada. I request all political parties and the Canadian government to consider the Iranian community's concerns. To act more cautiously in dealing with people, institutions and the media that their activities are aligned with the Islamic Republic's interests.

صفحه اصلی