به مناسبت بخش جدید فوروم پدیا در سایت انجمن

دوشنبه 4 سپتامبر 2023
عضو حذفی کنگره ایرانیان - مهدی شمس

 با تشکر از دوست عزیز محمد وحیدی راد

"از انجاییکه دست در دستان حق دارم من را عدویی نیست که سبب خیر شود. هر چه بینم دوست است، یکی نادان و دیگری نیمه دانا. دوست دانا یکیست و جز "من" نیست و نایافتنی".

یکبار دیگر از محمد وحیدی راد متشکرم که با فعالیت هایش باعث گردید که یک بخش به سایت کی کیست؟! افزوده گردد. جمع آوری حذفیات توسط سه نفر، بیژن احمدی، رضا نامداری و محمد وحیدی راد زیر یک سقف به من کمک خواهد کرد که از طرفی پی برم که در مطالب من چه نهفته است که حساسیت برمیانگیزد. و از طرف دیگر به خصوصیات رفتاری این عزیزان بیشتر پی ببرم.

محمد، بخش دیگری را در سایت انجمن به نام "فوروم پدیا" باعث گردید که کلیه اطلاعات مربوط به فوروم از قبل از تاسیس تا امروز را جمع آوری و مانند همیشه در اختیار همگان قرار گرفته شود.

از آنجاییکه پرونده های قضایی در جریان، مدتی میباشد که من را به جمع آوری اطلاعات وا داشته است، بوجود آوردن این دو بخش نه تنها وقت بیشتری نمیطلبد، بلکه به گونه ای نظمی را هم در یافته ها بوجود میاورد.

جنایتکار به محل جنایت باز میگردد

در جنایات و مکافات، داستایوفسکی مادام پیرامون این مبحث ، هم بصورت فیزیکی/ عینی و هم بصورت مجازی/ روانی نقش میافریند. مطمئن نیستم که شخصیت هایی که این نویسندگان در داستان های خود مطرح میکنند، کاملن خیالی باشند. این امکان را میدهم که از طریق مطرح کردن شخصیت های واقعی، به تجزیه و تحیل و روانکاوی آنها در داستان های خود میپردازند. داستایوفسکی، یکی از آن نویسنده های مورد علاقه من در زمان نوجوانی بود، که به جای عینک دو ذره بین در مقابل چشمانش داشت.

از اینکه صد ها و چه بسا هزاران ساعت برای جمع آوری اطلاعات و گفتگو های به عمل آمده  در سوشیال مدیا گذاشته ام نه تنها پشیمان نیستم بلکه این حرکت را به عنوان یکی از موفق ترین فعالیت های اجتماعی خود میدانم. گذشته از تاثیرات اجتماعی آن، و یا اینکه چه منافعی برای دیگران داشته، باید بگویم که بازخوانی آن من را به یاد داستان های نویسندگان بزرگ میاندازد، با این تفاوت که شخصیت های این قصه همگی واقعی بوده و من شخصن همه آنها را میشناسم.

یکی از پروژه های زمان بازنشستگی ام نوشتن حکایت کنگره با شخصیت ها و هویت های واقعی است.

سانسورچی خود را نیز سانسور میکند

در بازخوانی مطالب گذشته، پی بردم که آنهاییکه اهل سانسور هستند، مطالب خود را نیز سانسور میکنند. میتوانم به جرات بگویم که آنچه باعث سانسور و خفقان میگردد، ترس است. ترس از نوشته دیگری، فقط به خاطر اطلاع رسانی و افشاگری نیست. ترس یک پدیده غریزی/حیوانی در ما انسان هاست که به بقای ما مربوط میگردد. برخورد عقلانی با آن نتیجه ای نخواهد داشت. سانسور و حذف ریشه در احساس عدم امنیتی نهادینه شده در ما دارد. زمانیکه اینگونه افراد درجایگاه قدرت قرار میگیرند است که دیکتاتور درون به خاطر همان ترس، سر بلند میکند، به بند میکشد، شکنجه میکند و در نهایت به حذف متوسل میگردد.

امنیت و یا عدم امنیت

از آنجاییکه نسخه ای از مطالب به اشتراک گذاشته را نیز در اختیار دارم، باز خوانی مطالب حذف شده توسط نگارنده، به من کمک میکند که بیشتر به روحیات و نحوه تفکر آن فرد پی ببرم. جالب توجه اینکه اینگونه برخورد را فقط در تعداد اندکی از فعالان کنگره مشاهده نموده ام. به عکس آنچه بعضی ها میتوانند تصور کنند، یکی از آنها از سالم و صادق و سازنده ترین افراد کامیونیتی میباشد که در کنگره نیز فعالیت هایی داشته است.

همیشه برایم مطرح بوده که اطلاع از اینکه کلیه فعالیت ها و گفتگو های به عمل آمده در سوشیال مدیا در رابطه با کنگره جمع آوری، ثبت و نگهداری میشوند، تا چه اندازه در نحوه رفتار و برخورد فعالان تاثیر گذار میباشد؟ آیا این بر امنیت میافزاید و یا اینکه باعث احساس ناامنی بیشتری میگردد؟

از آنجاییکه این اطلاعات را بصورت کامل در اختیار همگان قرار داده ام و شاهد بوده ام که در موارد مختلف مورد استفاده قرار گرفته اند، حاصل فعالیت های خود در این زمینه را امتیازی برای خود نمیدانم. جز اینکه توجه و علاقمندی ام باعث میگردند که به نکاتی پی برم که کمتر مورد توجه دیگران قرار میگیرد. خوشبختانه آن نکات را نیز از طریق مقالات و نوشته های بیشمارم، خیلی شفاف و صریح با دیگران سهیم میشوم.

نقش آفرینان کنگره

مهره های اصلی در فعالیت های کنگره در پانرده سال گذشته از تعداد انگشتان دو دست کمتربوده اند. در میان آنها کسانی که در مطرح کردن نظرات خود ترس و واهمه ای نداشته اند به تعداد انگشتان یک دست هم نمیرسند. در بازخوانی مطالب، در میان مخالفین مادام با گفته و نوشته های ارسلان کهنمویی پور و شهرام تابع محمدی برخورد میکنم. در میان موافقین جز تایاز فخری کسی را ندیدم که با زبان و قلم روی خوشی داشته باشد. اگر اشتباه میکنم لطفن راهنمایی کنید تا بیشتر بررسی کنم.

این نشانه چیست؟

یکی از نتایجی که من به آن رسیده ام، اینست که پیوستن به هییت مدیره کسانی که یا اصلن صاحب نظر نیستند، و یا اینکه ترس و موانعی برای مطرح کردن نظراتشان وجود دارد، باعث بوجود آمدن وضعیت وخیم امروز شده است. که متاسفانه ماهییت دموکراتیک این نهاد را زیر سئوال برده، و بیشترین لطمات را به ازادی بیان میزند.

به عکس آنهایی که وجودیت فوروم را بیهوده دیده اند، ارسلان کهنمویی پور، مهران فرازمند، بیژن احمدی، کاووس صوفی (لایک)، فرهنگ فرید (لایک) من بر این باورم که با تمام تلاشی که تا امروز شده است، فوروم کنگره به انواع مختلف هییت مدیره ها را یا جوابگو و یا ماهییت غیر دموکراتیک آنها را افشا ساخته است.

 صفحه اصلی