|
با کمتر تازهواردی برخورد داشتهام که از عدم حمایت
کامیونیتی، سرخوردگی، و دلی پر، از تعرض مشاغلی نداشته باشد که
ناجوانمردانه از آسیبپذیری آنها سوء استفاده میکنند. ناگفته
نماند که آنهاییکه من ملاقات کردهام کسانی میباشند که برای
یافتن کار، چاپ رزومه و یا به سفارش کسی به محل کارم میایند.
در نتیجه با آنهایی که بخت بلندتری داشته و مسیر دیگری را طی
کردهاند ملاقاتی نداشته که از نیکیهای بخش انساندوست
کامیونیتی سخن بگویم.
مشکل میتوان سختیهای این عزیزان را در یافتن کار و مسکن،
بخصوص نحوه برخورد بعضی از صاحبان مشاغل که اکثرن
رستوراندارها و یا قنادیها میباشند، شنید، دلگیر و خشمگین
نشد. و یا مالکینی که با دیوارکشی اطاقها، دهها مستاجر را در
خانهای جای داده و حداکثر اجاره را از آنها دریافت میکنند. با
علم براینکه مبالغ دریافتی از پسانداز و سرمایههای محدود و
اندک کسانی تامین میشود که دار و ندار خود را فروخته و با هزار
امید به این کشور آمدهاند.
ایکاش حکایت غمانگیز این عزیزان که در شرایطی عزم مهاجرت
کردهاند که ما قدیمیترها با آن بیگانه هستیم به مشکلات یافتن
کار و مسکن خاتمه مییافت. ایکاش اگر مرحمی برای درد آنها
نیستیم، درد دیگری برای آنها نمیبودیم. ایکاش انساندوستی
کسانی که در روزهای اول ورودمان به کانادا ما را یاری
دادهاند را در خاطر میداشتیم و از فرصتی که امروز برایمان
برای کمک به دیگران پیش آمده بهره میگرفتیم.
بعد از شکل گیری فعالیتها برای ممانعت از دیپورت پناهجویان
تحت عنوان «نه
به بازگشتهای اجباری به ایران»
در سال ۲۰۱۲ فعالیت های دیگری تحت عنوان «همبستگی
و حمایت»
آغاز گردید تا در رابطه با مشکلات دیگر کامیونیتی به کمک
یکدیگر برخیزیم. اگر اولی، سرنوشت سی انسان گریخته از سرزمین
مادری را تغییر داد، از دومی، ۷۲ ساعت با
نسرین،
واکنش به تعرض لفظی به
خلیج فارس،
حمایت از
کارگران
مصدوم، ترغیب به مشارکت وحمایت از کاندیداهای ایرانی در
انتخابات،
برگزاری جلسات
گفتگو
و ده ها حرکت دیگر را به یاد داریم.
آنچه که در آن ناموفق و هنوز هم با آن درگیر هستیم، تلاش برای
پایان دادن سوءاستفاده از
کنگره
ایرانیان برای اهداف سیاسی و عدم رعایت دموکراسی در آن است که
در نه سال اخیر در تسلط همسویان قرار دارد. برای بسیاری از ما
جای شکی باقی نمانده که تنها نهادی که میتواند حس تعلق و
همبستگی را در کامیونیتی بوجود و گسترش دهد کنگره ایرانیان با
ساختاری دموکراتیک است.
تلاش برای بهبودی این نهاد در هفده سال گذشته باعث به هدر رفتن
نیروی بسیاری از فعالان و در نتیجه از یاد بردن مشکلات بخشهای
آسیبپذیر سالمندان، کارگران، تازهواردین و پناهجویان گردید.
کاووس صوفی یکی از بنیانگزاران هر دو جریان ذکر شده، تاخیر و
تامل را بیش از این جایز ندانسته، آستینها را بالازده و جریان
دیگری را تحت عنوان «تازهواردین.
تورنتو»
برای مقابله با تعرضات به حقوق تازهواردین راهآندازی کرده
است.
ایشان
نامهای
را با متن زیر تهیه نموده تا در بخش اول این پروژه پیام خود را
بصورت حضوری به گوش صاحبان مشاغل، بخصوص آنهاییکه نحوه عملشان
نسبت به تازهوارین سئوال برانگیز مینماید برساند. از
تازهواردین نیز تقاضا نموده که تجربیات ناخوشاند خود را با
ایشان در میان بگذارند. با این امید که از طریق آگاهی جمعی
بوجود آمده، بدون آنکه لازم باشد به مراحل دیگر متوسل گردید،
مشکل در همین مرحله برطرف گردد.
«با عرض سلام و تشکر از شما صاحبان مشاغل ایرانی در تورنتو که
با تلاش خود، همواره سعی در ارائه خدمات خوب به جامعه ایرانی
را دارید.
متأسفانه، اخیراً باخبر شدهایم که برخی از صاحبان مشاغل، از
نیاز و بیاطلاعی هموطنان تازهوارد سوءاستفاده کرده و به حقوق
آنها اجحاف میکنند.
عدم پرداخت حداقل حقوق قانونی تعیینشده که در برخی موارد تا
ساعتی شش دلار کاهش مییابد، تأخیر در پرداخت حقوق تا سه ماه،
بد رفتاری و توهین در محیط کار، ندادن وقت استراحت کافی و
قانونی در روز کاری و حتی تعرضات جنسی به بانوان، بخشی از
تخلفات گزارششدهای هستند که ما از آنها مطلع شدهایم.
هموطن گرامی، با افزایش تعداد تازهواردان و پناهجویان در چند
سال اخیر، این اولین بار است که نهاد «همبستگی و حمایت» با ۱۳
سال سابقه فعالیت اجتماعی، با چنین موارد تأسفباری مواجه
میشود. لذا بر آن شدیم که با در میان گذاشتن این موارد که
باعث شرمساری جامعه است، آگاهی جمعی ایجاد کرده و توجه شما
عزیزان را به این موضوع حساس جلب کنیم.
امیدواریم با کمک یکدیگر بتوانیم مرزبندی میان صاحبان مشاغل
شریف و متعهد با افرادی که صرفاً به دنبال منافع مالی خود
هستند، مشخص کنیم.
با شناختی که از فرهنگ خود داریم، میدانیم که زنان، به ویژه
تازهواردان، به دلیل شرم و حیا، عدم شناخت قوانین و حقوق خود
و بهخصوص از ترس از دست دادن کارشان، در موقعیتی قرار
میگیرند که بسیاری از این بیعدالتیها را نادیده گرفته و درد
و ناراحتی را در دل خود نگاه میدارند.
میدانیم که بسیاری از تازهواردین با پسانداز اندک و امید
بسیار به کانادا آمدهاند. سه ماه معطل شدن برای دریافت اولین
حقوق حتی برای افرادی که چندین سال هم اینجا زندگی کردهاند،
کار سادهای نیست، چه برسد به عزیزان تازهوارد.
متأسفانه، برخی پس از مدتی متوجه میشوند که نه تنها توان معطل
شدن سه ماه را ندارند، بلکه اگر کار مناسبی بیابند، دریافت
حقوق معوقه نیز برایشان غیرممکن یا بسیار دشوار میشود.
اینها موارد واقعی هستند که قربانیان از طریق تماس مستقیم با
ما مطرح کردهاند. تاکنون، با برخی از صاحبان مشاغلی که
مشخصاتشان در اختیار ما بوده، تماس گرفته و تلاش کردهایم تا
بهصورت دوستانه به این رفتارهای غیرانسانی پایان دهیم.
چنین سودجویانی، هرچند تعدادشان اندک باشد، آسیبهای سنگینی به
جامعه وارد میکنند. لازم است به آنها اعلام کنیم که این
رفتارهای زشت و غیرانسانی در جامعه ایرانی در کانادا قابل قبول
نیست. جامعه ایرانی در برابر این بیعدالتیها واکنش نشان
خواهد داد و آنها را نادیده نمیگیرد.
آنها باید بدانند که حتی برای حفظ و توسعه کسبوکار خود نیز
لازم است هرچه سریعتر این رفتارها را متوقف کرده، به حقوق
دیگران احترام بگذارند و بهویژه با تازهواردان، رفتار
دوستانه و انسانیتری داشته باشند.
پ.ن: برای حمایت بیشتر و سریعتر از حقوق تازهواردان و ارتباط
مستقیم با آنها، ایمیل و حساب اینستاگرام جداگانهای را به
این منظور اختصاص دادهایم. لطفاً نظرات، پیشنهادات و
گزارشهای خود را از طریق این ایمیل با ما در میان بگذارید.
تمامی اطلاعات شخصی محرمانه تلقی شده و در اختیار اشخاص دیگر
قرار نخواهد گرفت. حمایت کامیونیتی به ما اجازه میدهد که
قدمهای خود را در این راه مستحکم تر برداریم. |
