October 05, 2017
با تشکر از شهرما  

 هر طرف از خود و از پیروزی های خود میگوید. یکی، تعداد عزاداران را بالای هزار، دیگری ششصد الی هزار و چهار صد، دو هزار، سه هزار و تا حد چهار هزار هم پیش میروند. جالب توجه آنکه فقط در دو جا از چهل و یا  هفتاد و پنج تظاهر کننده مخالف سخن به میان میاید. به نظر میاید که مخالفین، امسال با آمادگی، تدارکات، نظم و حتی برخوردهائی نه به تندی دو سال گذشته، در این مراسم شرکت داشتند.

امسال نیز مانند دو سال گذشته، این مراسم باعث میگردند که گفتگوهای داغی پیرامون آزادی، دموکراسی، بخصوص آزادی بیان و آزادی مذهب، در سوشیال مدیا و رسانه ها صورت بگیرند. مانند گذشته بدون آنکه این گفتگو ها مولد حرکتی باشند تا سال بعد به فراموشی سپرده میشوند. باید بپذیریم که این مراسم هر ساله برگزار خواهند شد.  بی شک هر دو طرف نیز سعی میکند هر بار دامنه فعالیت های خود را افزایش دهد. جای دارد که در سازماندهی این گونه گفتگو ها نیز فعالیت هائی صورت بگیرند. حال که به نظر میاید عده ائی از فعالان اجتماعی و یکی از اعضای هییت مدیره کنگره در صدد گسترش جلسات گفتگو میباشند، چه بهتر که از سال آینده، قبل از این مراسم گردهمائی هائی در این زمینه فراهم آیند. از دست اندرکاران مساجد، و برگزار کنندگان این مراسم دعوت شود تا مخالفین، هر چقدر هم که باور دارند جمهوری اسلامی در پس این فعالیت ها حضور دارد، با نظرات آنها آشنا گردند.

گفتگو، گفتگو، بازهم گفتگو. هر چقدر بر این پدیده اصرار شود باز انگاری کم است. خوشبختانه به نظر میاید که چه در سطح هییت مدیره و چه در میان اعضای عادی کنگره، باور به اهمیت جلسات گفتگو افزایش یافته است. اگر هم چنین نباشد، حداقل شاهد هستیم که اخیرن بر تعداد این گونه گردهمائی ها افزوده شده است. بعد از گردهمائی ده آگوست گفتگو با بنیان گذاران، و جلسه گفتگوی آزاد بیست و یکم سپتامبر کنگره، دو گردهمائی دیگر نیز در آینده نزدیک تدارک دیده شده اند. دومین گردهمائی سازمان های غیر انتفاعی ایرانی توسط یکی از اعضای هییت مدیره برای اواخر ماه نوامبر اعلام شده است. گردهمائی اول در ماه جون سال گذشته بدون اطلاع رسانی عمومی برگزار گردید. با اینکه از این جلسه توسط هییت مدیره فیلمبرداری شده بود، متاسفانه با تاخیر یکماهه و حذف حدود شصت دقیقه از آن در اختیار عموم قرار گرفت.  ولی انگاری قرار است که اینبار از رسانه ها دعوت به عمل آمده و حضور عموم در آن آزاد باشد. باشد که همگان اجازه فیلمبرداری از این جلسه را نیز داشته باشند.

بعد از گفتگو با بنیان گذاران کنگره، دومین جلسه گفتگو پیرامون موضوعات روز کامیونیتی، تحت عنوان " روابط دیپلماتیک بین ایران و کانادا و نقش کنگره ایرانیان کانادا در قطع و از سرگیری این روابط" نیز در ماه نوامبر تدارک دیده شده است. میتوان گفت که این یکی از مهمترین مواردی میباشد که به کلیه ایرانیان کانادا مربوط میشود، که نحوه مداخله کنگره ایرانیان در آن باعث بروز مشکلات بسیاری شده است. تا جائی که بنیان گذاران کنگره از طریق نامه ارسالی به هییت مدیره نگرانی های خود را اعلام کرده اند. طبق اطلاع رسانی برگزارکنندگان، در این برنامه از چهار سیاستمدار ایرانی، علی احساسی، مجید جوهری، امیر خدیر، و رضا مریدی دعوت به عمل آمده که سه نفر از آنها تا به امروز پاسخ مثبت داده اند. همزمان از چهار نفر که از زمان قطع روابط دیپلماتیک، ریاست کنگره را داشته اند، فرخ زندی، رضا بنایی، ارسلان کهنمویی‌پور، و بیژن احمدی نیز دعوت به عمل آمده است. از این افراد نیز تا به حال سه نفر دعوت را پذیرفته اند.

باشد که این گفتگو ها آغازی در بوجود آمدن همفکری و تفاهم در کامیونیتی باشند.

 مراسم فاندریزینگ کنگره ایرانیان، مصدوم شدن دو دختر جوان ایرانی در خیابان مجاور پلازای ایرانیان، مراسم عاشورا، و اعلام دو گردهمائی، از موضوعاتی میباشند که توجه کامیونیتی را در هفته گذشته به خود جلب کرده اند.

مراسم جمع آوری کمک های مالی کنگره ایرانیان در یکی از رستوران های حامی کنگره جمعه گذشته با ورودیه پنجاه دلاری برگزار گردید. ایکاش که هییت مدیره در این رابطه بیشتر شفافیت از خود نشان میداد و اعلام مینمود که قصد دارد عوائد حاصل از این مراسم را در چه جهاتی مصرف نماید. و یا چه خوب بود که بعد از پایان این مراسم گزارش مالی این برنامه را اعلام مینمود. قابل ذکر است که گزارش مالی ارائه شده در مجمع عمومی اخیر مورد اعتراض اعضاء قرار گرفت و تائید نگردید. و تا شب قبل ازاین مراسم و آنهم با اصرار و تقاضا های مکرر اعضاء با چهار ماه تاخیر در اختیار اعضاء قرار میگیرد. جالب توجه آنکه هیچگونه تغییری در ارقام و نحوه ارائه گزارش صورت نگرفته است. فقط برگ توضیح حسابدار که هر ساله همراه گزارشات مالی بوده و مورخ چهاردهم اگوست میباشد به آن اضافه شده است. اهمیت امور مالی این نهاد ایجاب میکند که نه تنها مسئولین بلکه اعضاء نیز توجه بیشتری به آن نمایند. از این نظر شاید بی مورد نباشد که در فرصتی مناسب بصورت مفصل تر به بررسی آن بپردازیم. در ضمن باعث تعجب است که تا به امروز هیچ گزارش، مطلب و یا حتی یک عکس از مراسم جمع آوری کمک های مالی اخیر در سوشیال مدیا به اشتراک گذاشته نشده است.

پنجشنبه گذشته یکی از اعضای هییت مدیره کنگره ایرانیان از طریق سوشیال مدیا خبر مصدوم شدن جدی  دو دختر جوان ایرانی در یک سانحه اتوموبیل در مجاورت پلازای ایرانیان را به اشتراک میگذارد. ضمن شرح مختصری از این حادثه و صدمات نسبتن شدید بوجود آمده، ایشان از دیگر علاقمندان دعوت مینماید که به اتفاق به بازدید این دو عزیز در بیمارستان بروند. بلافاصله مطلب ایشان ده ها بار به اشتراک گذاشته میشود و طولی نمیکشد که ده ها نفر با کامنت های خود همدردی و آمادگی خود را جهت ملاقات و کمک به این دو جوان اعلام میدارند. در ضمن دو خانم ایرانی که در بیمارستانی که این دو نفر در آن بستری میباشند کار میکنند و قبل از آن همدیگر را نمیشناختند اعلام همکاری مینمایند. یکی از آنها نقش رابط را ایفا کرده، صفحه فیسبوکی برای هماهنگ کردن کمک به این دو جوان بوجود میاورد، و از طریق سوشیال مدیا اطلاع رسانی میکند. طبق گفته ایشان پدر و مادر یکی از این عزیزان صدمه دیده برای دیدار دخترشان که دانشجو میباشد در کانادا میباشند. ایشان از جدی بودن صدمات میگوید که خوشبختانه هر لحظه با معالجات سریع و گسترده امیدها افزوده میگردند.

مشاهده چنین همدلی، سازمان دهی، و کمک رسانی خود جوش واقعن امیدوار کننده میباشد. در عین حال انسان را به تعجب وامیدارد. آیا توان از خود گذشتگی، همت، و بپاخیزی ما زمانی نمودار میگردند که حادثه دلخراش اینچنینی بوجود آید؟ چه چیزهائی باعث میشوند که این خصوصیات انسانی در مواقع دیگر جای خود را به خصومت، دگر آزاری و به بی اعتنائی بسپارند. شاید فرصتی بوجود آمده که درد و رنج این دو عزیز ما را به اندیشه واداشته، تحولی در ما بوجود آورد، و شاید هم فرصتی برای آغازی نو باشد.

امسال امکان دنبال کردن مراسم عاشورا در تورنتو برایم وجود نداشت. تازه به نقش گزارش های بیطرفانه و سریع خودم در رابطه با وقایع کامیونیتی پی میبرم. به صفحات مختلف فیسبوکی مراجعه میکنم ولی نمیتوانم از کلیات آنطور که باید با خبر شوم.