قالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما

سیاسی سازی

پپنجشنبه 29 آگوست 2019

یکی از اولین فعالیت های هییت مدیره کنگره ایرانیان به ریاست بیژن احمدی در سال 2016 طوماری بود که حدود 16000 امضاء جمع آوری کرد. در این طومار با اشاره به تاریخچه بسته شدن سفارت ایران در کانادا در زمان نخست وزیری هارپر به مشکلات کنسولی ایرانیان در کانادا و موارد دیگری اشاره میشود. در پایان از دولت کانادا تقاضا میگردد که روابط دیپلماتیک با ایران را مجددن برقرار و سفارت های دو کشور باز شوند. این طومار پارلمانی با حمایت مجید جوهری نمانیده فدرال ریچموندهیل در تاریخ هفتم سپتامبر، همانروزی که سفارت ایران در کانادا در سال 2012 تعطیل شد، علنی میگردد. هییت مدیره کنگره ایرانیان تا ماه ژانویه 2017 بیشترین تلاش را برای بالابردن تعداد امضآء ها با صرف هزینه های چشمگیری انجام داد.

حتی از طرف آنهاییکه با بازگشائی سفارت ها موافق بودند انتقاداتی به این طومار مطرح گردید، که هییت مدیره یا با آنها مخالفت میکرد، یا آنها را نادیده میگرفت و یا با جواب های ضد و نقیض اصل موضوع را به حاشیه میکشاند. منتقدین نکات زیر را مد نظر داشتند:

-  تفرقه و رودرروئی هائیکه دخالت در امور سیاسی که به ایران مربوط میگردند ایجاد میکنند.

 - قرار داشتن خارج از مجدوده فعالیت های کنگره،  که برای خدمت، بوجود آوردن اتحاد و همبستگی، و فعالیت در جهت منافع ایرانیان در کانادا شکل گرفته است.

- عدم اشاره به نقض حقوق بشر،  مشکلات ایرانیان مقیم کانادا هنگام سفر به ایران، بخصوص که هما هودفر و سعید ملکپور در آن زمان در اسارت جمهوری اسلامی به سر میبردند.

- عدم امکان تاثیرگزاری بر روابط دیپلماتیک دو کشور از طریق طومار و جمع آوری هر چقدر امضاء.

- مداخله در فعالیتی که میتواند همسو با منافع جمهوری اسلامی باشد.

انتقاد هایی هم به مجید جوهری مطرح بود که نه تنها این طومار را حمایت میکرد، بلکه پا به پای هییت مدیره کنگره در این جریان حضور داشت:

- نامعقول بودن مشارکت نماینده پارلمانی در فعالیتی که هدفش زیر فشار قرار دادن دولتی است که آن نماینده به آن وابسته است.

- حمایت از این طومار که به گونه ای حمایت از هییت مدیره ای بود که نه تنها عدم جانبداری را رعایت نکرده بلکه خود رهبری فعالیت های جناح همسو با منافع جمهوری اسلامی را به عهده گرفته است. بخصوص که مجید جوهری نمایندگی یکی از دو حوزه ای را به عهده دارد که تجمع ایرانیان ساکن آن در بالاترین سطح قرار دارد.

- همراهی با بیژن احمدی در مسافرت به ونکوور، برگزاری مراسمی در این رابطه در آن شهر، توسعه فعالیت های حمایتی از طومار بازگشائی به کل کانادا موارد دیگری بودند که تضاد هایی را در فعالیت یک نماینده پارلمانی خارج از محدود حوزه انتخاباتی خود را در اذهان عمومی مطرح نمود. به علاوه این همراهی، حداقل در اذهان عمومی، مجید جوهری را با ثبت فدرال کنگره نیز که برخلاف اساسنامه صورت گرفت مرتبط میساخت.

بالاخره این طومار که توسط یک نماینده لیبرال اسپانسر شده بود با دو سال تاخیر در ماه جون امسال توسط یک نماینده ان دی پی در پارلمان اتاوا مطرح میگردد. در ماه آگوست وزیر امور خارجه کانادا در پاسخ به آن به چندین مورد اشاره میکند که طومار مورد گفتگو آنها را نادیده گرفته بود:

- تا زمانی که مریم مبینی، همسر سید کاظم امامی که در زندان های رژیم فوت کرده است، نتواند از ایران خارج و به کانادا باز گردد، دولت کانادا گفتگو های خود با مقامات ایرانی را حول و حوش آن متمرکز نگاه خواهد داشت.

- کانادا همچنان متعهد به پاسخگو کردن ایران در رابطه با موارد نقض حقوق بشر است.

- امنیت کانادایی ها در خارج از کشور برای دولت بسیار پر اهمیت است.

شاید بتوان پاسخ وزیر امور خارجه را پایان بخش مداخله کنگره ایرانیان در بازگشایی سفارت ها به حساب آورد، و واکنش وزارت امورخارجه ایران را آغاز سیاسی سازی کامیونیتی ایرانی در سراسر کانادا تلقی نمود. در مصاحبه واکنشی به پاسخ وزیر امور خارجه کانادا، اولن تعداد ایرانیان کانادا به چهارصدهزار نفر افزایش میبابد، آنها گروگان های اهداف سیاسی نامیده میشوند و از یاد میرود که سخن از گریختگان از دیکتاتوری رژیم است. دلسوزی مقامات دولتی ایران نسبت به حقوق شهروندان ایرانی تبار در رابطه با خدمات کنسولی آنهم بعد ازهفت سال بسته بودن سفارت ها ، آنهم زمانی که امنیت ایرانیان در کانادا هر روز توسط عوامل جمهوری اسلامی در ایران بیشتر مورد تهاجم و خطر قرار میگیرد نشان از توطئه دیگرست.

کنگره ایرانیان و فصل سیاسی سازی کامیونیتی

اگر بخواهیم مقطعی بنگریم در طول وجودیت کنگره ایرانیان، مضررات آن نسبت به منافعش بیشتر بوده است. ولی اگر این نهاد را محیط، ابزار و شرایط لازم برای به دست آوردن تجربه، آموختن و رشد در نظر بگیریم، مسیر طی شده راه اجباری برای رسیدن به به مرحله کنونی بوده است.  بخصوص، که نه امکان بازگشت به عقب وجود دارد، نه ادامه مسیر کار صحیحی است و نه انحلال کنگره که در شرایط کنونی خطرات نبودنش از بودنش بیشتر است. آنچه باید برای همه مسلم شده باشد خطا بودن استفاده از این نهاد چه برای مبارزه و چه برای حمایت از جمهوری اسلامی است. ولی شاید برای همه هنوز روشن نشده باشد که این فرهنگ جمهوری اسلامی است که میتواند محیط را در کانادا برای همه، چه موافق و چه مخالف رژیم، آنچنان مسموم کند که مجبور به مهاجرت به کشور دیگر و یا دور شدن از شهرهای بزرگ شویم. از اینرو مقابله با نفوذ جمهوری اسلامی میبایست حاکم و حاضر در تمام رفتار و کردارهای اجتماعی ما باشد. شاهد هستیم که چگونه سعی میشود که ناامنی، ترس، عدم مشارکت و تفرقه در میان ما مسلط گردند. اگر در سابق تعدادی اندکی از افراد در چنین مسیری فعالیت میکردند، امروز رژیم و عواملش از راه دور به حمایت این افراد برخاسته و سعی در سیاسی سازی کامیونیتی ایرانی در کانادا دارند.

به نظر بعید نمیاید، اکنون که با اقدامات قانونی برای رعایت اصول دموکراتیک در کنگره آشنا شده ایم، آنهایی که اهدافی غیر از منافع کامیونیتی دارند، این نهاد را به حال خود رها کنند. به روش های دیگری از جمله بوجود آوردن نهاد و رسانه هایی که کنترل کامل آنها را بدون نیاز به پاسخگویی در اختیار داشته باشند، روی آورند. در اینصورت ایجاب میکند آنهاییکه هدفشان اتحاد، همبستگی، همدلی و خدمت است، با اتکاء به تجربیات گذشته و با تمام نیرو و در اسرع وقت به بازسازی ساختاری این نهاد به گونه ای بپردازند که امکان بازگشت به گذشته وجود نداشته باشد. بخصوص، حال که تهاجمات خارجی، امنیت ذهنی را به مخاطره انداخته، فعالیت های مخرب داخلی، آزادی بیان را هدف قرار داده، و جمهوری اسلامی با سیاسی سازی کامیونیتی ایرانی قصد بوجود آوردن ترس، بی اعتمادی و پرهیز از مشارک های جمعی را در ذهن میپروراند.    

فراگیری کنگره، افزایش تعداد اعضاء، تلاش برای بازسازی تصویر این نهاد در اذهان عمومی، بالا بردن میزان مشارکت جمعی، فعالیت هایی که نتایج آن ملموس باشند، از اهمیت بالایی برخوردار میباشند. قانونمندی، تفاهم، شفافیت، رفتار دموکراتیک در این برحه زمانی بیشترین اهمیت را داشته و هر گونه قصور در این زمینه و این زمان حساس باعث قرار گرفتن در مسیر ناهموار دیگری خواهد شد که چند سالی ما را با مشکلات جدید خود درگیر کند. شاید بتوان گفت که مجمع عمومی که بزودی باید برگزار گردد، نه تنها نقطه عطفی برای این نهاد، بلکه لحظه حساس آزمایش بسیاری از ما فعالین اجتماعی خواهد بود.

_______________________________

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
   www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada