|
پپنجشنبه
18فوریه 2021
لیست اعضاء - جشنواره هنری
از زمان راه اندازی مجدد صفحه گفتگو های فیسبوکی کنگره
ایرانیان،
آی سی سی فروم،
شور و هیجان بیشتری در گفتگو میان پویشی ها و کارزاری ها بوجود
آمده است و به گونه ای روردررویی های انتخاباتی شکل دیگری به
خود گرفته اند. در این میان جشنواره هنری که اولین فعالیت هییت
مدیره جدید میباشد مورد اعتراض کارزاریان و دسترسی به لیست
اعضاء مورد اعتراض پویشی ها قرار گرفته است.
تحت عنوان «
جشنواره
هنری ۱۴۰۰: آغازی نو»،
کنگره ایرانیان قصد دارد آثار هنری زنان هنرمند مقیم ایران و
کانادا را به نمایش بگذارد. بدون آنکه اشاره نماید که چگونه با
زنان مقیم ایران تماس خواهد گرفت، از آنان دعوت شده است که
تصویر آثار هنری خود را برای شرکت در این جشنواره ارسال کنند.
آثار دریافتی در سایت کنگره و به صورت آنلاین نیز به نمایش
گذاشته خواهند شد. آغاز کار نمایشگاه هشتم مارچ ۲۰۲۱ بوده و تا
اول اپریل ۲۰۲۱ ادامه خواهد داشت. مهلت ارسال اول مارچ ۲۰۲۱
تعیین شده است.

مایه تاسف است که یکبار دیگر به حق مهرنوش احمدی، عضو در اقلیت
هییت مدیره در شرکت در تصمیم گیری ها تعرض شده است. آنهم در
اولین فعالیت و فعالیتی هنری که به زنان مربوط میگردد. میبایست
در درجه اول آرزو خدیر که در مقام نیابت کنگره قرار دارد و سمن
طبسی نژاد، سرپرست کمیته فرهنگی که نامش در زیر اعلامیه این
جشنواره در سایت کنگره خالی است را مخاطب قرار داد و به آنها
معترض بود که به عنوان زن، تعرض به حقوق زنی دیگر و در رابطه
با جشنواره ای که محدود به زنان شده است باعث شرمساری همگان
است.
در چنین وضیعتی،
اعتراض
به محدود کردن این فعالیت به زنان، از قلم افتادن جامعه
دگرباشان،
عدم
اشاره
به ۸ مارس روز زنان، عدم اولویت به ادغام زنان ایرانی در
فعالیت های جامعه بزرگتر، ترجیح به برقراری روابط میان ایران و
کانادا از طریق فعالیت های هنری، بهره گیری از اقلیت برای
اهداف دیگر، هر چقدر پر اهمیت باشند در قبال رفتار نا برابرانه
هییت مدیره اندک مینماید.
به عکس، دعوت و همکاری نزدیک با مهرنوش احمدی که از زوایای
مختلف در این هییت مدیره در اقلیت است میتوانست نه تنها خطای
اول هییت مدیره را درعدم مداخله دادن ایشان در تصمیم گیری های
انتصاب سمت ها جبران کند، بلکه فاصله میان پویشی ها و کارزاری
ها را بکاهد.
نکته دیگری که بد نیست به آن اشاره شود
تذکر
کیهان رضوی است که میگوید « بیایید این بار شما هم بجای نقد
کار دیگران یک کاری برای کامیونتی انجام دهید». بخصوص
که ایشان عضوی از هییت مدیره، سرپرست کمیته ساختار سازمانی و
مسئول بخش محتویات کمیته ارتباطات و روابط عمومی است. به نظر
میاید که ایشان زمانی که این جمله را بر زبان میاورد توجه
ندارد که «دیگران» اعضای هییت مدیره ای میباشند که وظیفه اجرای
خواسته های اعضاء را به عهده دارند. «نقد»، بسان توجه، علاقه،
مشارکت و بهبود سازی میباشد. یکی از درس هایی که هییت مدیره
میتواند از خطای خود در برنامه ریزی این جشنواره بگیرد عکس
العمل چشم گیر اعضاء میباشد که چه بسا در صورت کامل و بی خطا
بودن برنامه ریزی آنها میتوانست بی تفاوتی را به همراه داشته
باشد.
ارسلان کهنمویی پور ریاست کنگره در سال ۲۰۱۵ به انتقاد از نحوه
تصمیم گیری این جشنواره که انگاری در کمیته فرهنگی صورت گرفته،
بر پایه عدم مرکزیت دادن تصمیم گیری ها در سطح هییت مدیره
پرداخته است. ایشان با طرح سئوالی این مورد که «هیئت مدیره
تصمیم گیرنده یا جمعی از مسئولین کمیتهها»، و « اساساً اگر
هیئت مدیره نقشی در تصمیم گیری های مربوط به پروژههای کنگره
ندارد، پس کارش چیست؟» از نگرشی سخن میگوید که در تضاد با «عضو
محوری» است. از آنجاییکه این مطلب از اهمیت بالایی برخوردار
است آنرا به نوشتاری دیگر موکول و به همین جواب کوتاه اکتفا
میکنیم که که در نگرشی دیگر به این نهاد، وظیفه هییت مدیره
میتواند بوجود آوردن تسهیلات برای پروژه های اعضا در کمیته ها
باشد.
اطلاعات شخصی و لیست اعضاء
موضوعات گفتگو آنقدر متعدد، متنوع و جالب شده اند که یک مقاله
کفاف بررسی همه آنها را
نمیدهد. بخصوص اگر هدف اطلاع رسانی هم
باشد. لیست اعضاء و در دسترس قرار گرفتن اطلاعات شخصی افراد،
مطلب دیگری میباشد که گفتگو ها را نسبت به خود جلب کرده است.
از آنجاییکه این مطلب نیز از اهمیت بالایی برخوردار است و حاصل
دو سال جدال حقوقی با هزینه های زمانی و مالی خیلی بالایی بوده
نمیتوان بسادگی از کنارش گذشت. قانون که برپایه تجربیات و
درنظر گرفتن بسیاری از نکات و در جهت منافع عمومی وضع میگردند،
صلاح را در قابل دسترس بودن چنین لیستی در چنین نهاد هایی
میداند. اما ما متاسفانه هنوز در پی اولویت دادن به منافع شخصی
بر پایه پنهان نگاهداشتن نام، نام خانوادگی، ایمیل ، تلفن و
آدرس خود هستیم.
زمانی که اکثرن پویشی ها معترض به برابری در این مورد میباشند
و حق دسترسی به لیست را فقط برای هییت مدیره قائل هستند که
امسال منتخب آنها میباشد نمیتوان نظرات افراد را کاملن غیر
جانبدارانه تلقی نمود. بخصوص که با گرایش این افراد که مخالفتی
با جمهوری اسلامی ندارند مشخص نیست که ترس آنها از چیست. این
حق را میتوان به مخالفین رژیم داد که نمیخواهند اطلاعاتشان در
اختیار عاملان جمهوری اسلامی در کانادا قرار گیرد.
از نظر حساس بودن این موضوع در روزهای گذشته
مقاله
دیگری را به قلم آورده که در سوشیال مدیا منتشر ساخته ام. به
حضور
ظفر بنگاش،
امام جمعه غیر ایرانی تبار در مسجدی در ریچموندهیل که هرساله
بزرگداشتی برای امام خمینی برگزار میکند در میان اعضای کنگره
اشاره کرده ام. اگر لیست اعضاء در اختیار نبود هرگز به این
مورد و به عضویت ده ها غیر ایرانی تبار دیگر که در انتخابات
شرکت کرده و در تعیین هییت مدیره ها تاثیر گزار میباشند
نمیتوانستیم پی ببریم. ما ایرانیان مهاجر وضعیت عادی نداریم.
از رژیمی گریخته ایم که همچو سایه به دنبال ما بوده و به
عناوین مختلف سعی دارد که حقوق ما را پایمال، صدایمان را خاموش
و دلهره در ما بوجود آورد. همانطور که برای رفع خطر و بوجود
آوردن امنیت در معابر عمومی تا جای امکان سعی میکنیم که از
تاریکی بکاهیم و به روشنایی بیافزاییم، نه تنها در پندار،
گفتار و کردارمان، بلکه در همه فعالیت های جمعی خود میبایست تا
جای امکان شفافیت بوجود آوریم. باید برای خود مشخص کنیم که آیا
در اختیار همگان قرار گرفتن اطلاعاتی که به هیچ وجه نمیتوانند
برای ما خطری بوجود آورند ارزش آنرا دارد که به منافع جمعی که
به گونه ای امنیت ما را تامین میکند اولویت دهیم؟ در نظر داشته
باشیم که قوانین بر پایه چنین اولویت هایی وضع شده اند.
گفتگوها در سوشیال مدیا اکثرن به کامنت های کوتاه خلاصه
میگردند و به تجزیه و تحلیل موضوعات نمیپردازند. بجاست که
تعداد بیشتری از افراد، بخصوص آنهاییکه در این گونه زمینه ها
تجربه و تخصصی دارند از طریق روشن سازی اذهان عمومی در بر طرف
کردن دلهره های بیجا به فرهنگ سازی بپردازند. حجاب به سرپوشی
برای بانوان محدود نمیگردد، چه بسا که
حجاب های ذهنی به
مراتب در ما بیشتر و عمیق تر نهادینه شده و همچو بندهایی ما را
درهر فکر و عملی اسیر خود دارند. یکی از وظایف کنگره میبایست
فرهنگ سازی باشد که به مشارکت اکثریتی نیاز داشته و به خواست و
تصمیم گیری تنی چند در هییت مدیره نیست.
|