مقالات هفتگی -  با تشکر از نشریه شهرما ۸۶۳

پپنجشنبه ۱۰ جون ۲۰۲۱

فرهنگ سازی که از ما شروع میشود (۱)

مشکل ما ایرانیان را بیش از هر زمان دیگر فرهنگی میدانم و راه حلی جز فرهنگ سازی نمی یابم. همیشه سعی نموده ام، زمانی که از این عارضه میگویم و فرهنگ سازی را همچو راه حل عنوان میکنم، عبارت «فرهنگ سازی که با ما شروع میشود» را متذکر گردم. به آموزش سنتی، آنچه که تا امروز با آن آشنایی داریم و هنوز ادامه دارد، باور ندارم، و از این خوشنودم که با نزدیک شدن دوران حقوق بشری، رفته رفته تغییراتی در نحوه نگرش به آموزش در حال صورت گرفتن است.

بی حرمتی به کودکان بومی قربانی نظام آموزشی در کانادا که من آنرا سنتی مینامم خواهد بود، اگر یادی از آنها نکرده باشم، و آنچه که بر سر آن معصومان آمد را همچو شرمسار ترین تصویر نظام های آموزشی که تا امروز شناخته ایم ندانم. به امید روزی که نگاه ما به آموزش تغییر کند و بیشتر توجه ما به محیط گردد، که هر کس در هر سنی به فراخور آمادگی و خصوصیات ماهییتی و ذاتی اش رشد کند.

به عنوان یکی از پیروان مهاتما گاندی و یکی از شاگردان او، البته اگر سندی خواسته نشود که کی و کجا سر کلاس ایشان نشسته باشم، بنا به اصل « تغییری باش که میخواهی در دنیا ببینی!»، من هم فرهنگ سازی را از خود آغاز نموده ام. جای تعجب هم برایم  نیست که به گونه ای دیگربیاندیشم، بگویم و عمل کنم. یگانگی در پندار و گفتار و کردار را نیز محکی برصدق و خلوص خود میدانم.

در مقاله هفته پیش، مازیار شیبانی فر را به خطا رضا شیبانی فر نام بردم که پوزش میطلبم. ایشان ساکن ونکوور، به تازگی به کنگره پیوسته، و از اعضای هییت تحریریه آی سی ژورنال میباشد که جهت خاموش کردن صدای من، پرونده حقوقی را در جریان دارد. ایشان در گفتگو های فیسبوکی در ۷ مارس در مطلبی تحت عنوان « فرافکنی، بی‌سوادی سیاسی و یک بام و چند هوا!» من را بیسواد میخواند و از اینکه مشکل اصلی ما ایرانیان مهاجر را فرهنگی میخوانم، آزرده گشته و در پاسخ چنین میگوید: « من قصد داشتم دیگر در این خرده مجادله‌های وقت تلف کن وارد نشم، ولی من حیرت‌زده‌ام آدمی مثل شما که هیچ سابقه علمی یا تحقیقی به درد بخوری نداره تا امروز هم هیچ خدمت قابل توجهی به جامعه ایرانیان کانادا نکرده، حتی در همین کنگره هم آدم مطرحی نیست و عاشق جلب توجه، این همه اعتماد به نفس کاذب رو از کجا میاری؟ آقای مهدی شمس شما نوشته‌هات پر از غلط‌های املایی و انشاییه، شما نوشته‌هات به مفهوم واقعی کلمه "الکنه" و بعضی از مواقع حتی ارزش مرور کردن هم نداره. من بیام شما رو الگوی خودم قرار بدم؟!»

ایکاش اگرحتی دیگران را بیسواد میدانیم حداقل حرمتی برای سپیدی مویشان قائل میشدیم. و اگر رفتار آنها را ناشایست میخوانیم، خود به گونه ای عمل میکردیم که تاثیر مثبتی بر آنها گذاشته و با کردار خویش اعتباری بر صحت گفتار خود میافزودیم. ایشان در تاریخ ۱۷ مارچ از هییت مدیره که سر پرستی  فوروم کنگره ایرانیان را به عهده دارد، تقاضای اخراج من را مینماید. چند ساعت بعد، از طریق مطلبی با اشاره به من اعلام میدارد که فوروم را ترک میکند.

جالب اینکه در همان روز، در همان صفحه من از بحران مدیریت در کنگره میگویم. به ندانم کاری ها در مدیریت فوروم و جابجایی آدمین های آن صفحه که همگی از اعضای هییت مدیره میباشند، اشاره میکنم. از به عهده گرفتن مدیریت فوروم توسط امیر حسن قاسمی نژاد، یکی دیگر از اعضای هییت مدیره که دم از آزادی بیان میزد، ابراز خوشنودی کرده و همزمان ناامیدی خود را بعد از گفتگوی کوتاهی با ایشان اعلام میدارم.

کناره گیری مازیار شیبانی فر از صفحه فوروم بیش از دو روز طول نمیکشد و در تاریخ ۱۹ مارچ بازگشت خود را در کمال فروتنی چنین عنوان میکند: «امید که بودن و ماندنم، هر چند بسیار اندک، گامی باشد در جهت تاباندن نور دانش بر تاریکی نادانی و ناراستی.»

استعفای مهرنوش احمدی و جایگزینی ایشان توسط رضا نامداری، ضعف در مدیریت یک صفحه گفتگو و چه بسا کل نهاد، یکبار دیگر تغییراتی را در اداره این صفحه به همراه میاورد. بالاخره بعد از سه ماه،‌ هییت مدیره متقاعد میگردد که اداره این صفحه به اعضاء سپرده شود. در تاریخ ۱۷ می هییت مدیره ضمن مطلبی، اعضاء را مطلع و یک گروه ۵ نفره، از جمله مازیار شیبانی فر، در کنار آدمین ناشناس اداره این صفحه را در دست میگیرند. این انتصابات، واکنش هایی را به همراه داشته و تینا گوهر، یکی از کاندیداهای کارزار تغییر، تحت عنوان « اعتراض به حذف بانوان و انتصابات!» نظرات خود را اعلام و از فوروم کناره گیری مینماید. عدم تمایل بانوان در مشارکت در چنین فعالیتی، از طرف اداره کنندگان جدید عنوان میگردد. ولی طولی نمیکشد که نام مژده باباگلی به لیست اداره کنندگان فوروم اضافه میگردد، ولی پیام تینا گوهر در اعلام آمادگی جهت پیوستن به مدیریت این صفحه به شرط کنار گذاری مهدی صمدیان، یکی دیگر از همکاران آی سی ژورنال ، ناشنیده گرفته میشود.

بحرانی تر شدن وضعیت فوروم از ابتدای تغییرات که بر پایه انتصابات جانبدارانه صورت گرفت، باعث میگردد که علیرضا صحرایی، یکی از اعضای جدید کنگره از استان آلبرتا، از سرپرستی فوروم کناره گیری کند. تعداد اخطار، سانسور و حذف ها افزایش می یابند. حذف مطالب من نیز، ازجمله دو مقاله ام در شهرما، مانند گذشته بدون آخطار، توضیح و امکان تصحیح، شدید تر میگردد.

نه تنها در جهت فرهنگ سازی، بلکه سن و قدمت ایجاب میکند، که فردی همچون من، چه در مدارایی و چه در راه حل یابی، از خود همت و از خودگذشتگی بیشتری نشان دهم. از اینرو هفته گذشته مقاله ام در شهرما را در صفحه دیگر مربوط به کنگره به اشتراک گذاشته و در صفحه فوروم فقط اطلاع رسانی نمودم. و از اداره کنندگان فوروم تقاضا کردم که اگر در آن مغایرتی با ضوابط فوروم می بینند من را مطلع سازند. خوشبختانه اعتراضی صورت نگرفت و خفقان یک قدم، عقب نشینی نمود. این مانع از آن نگردید که مازیار شیبانی فر بصورت شخصی به آن اعتراض نماید. از آنجاییکه ایشان به حق خود به پاسخگویی در نشریه شهرما اشاره نموده، منتظر میمانم که خود ایشان اعتراضاتشان را مطرح نمایند.

بار ها از هییت مدیره تقاضا نموده ام که نحوه مدیریت صفحه فوروم را توضیح دهند؟ اعلام نمایند که در پس آدمین ناشناس کدامین اعضای هییت مدیره بر صفحه فوروم نظارت میکند؟ معیار تشخیص آنها برای انتصاب اداره کنندگان فوروم چه بوده است؟ چرا اداره کنندگان جدید خود را معرفی نکرده، برنامه خود را اعلام ننموده، و قبل از بوجود آوردن تغییرات لازم در ضوابط، اقدام به مدیریت بر پایه نگرشی نو نکرده اند؟ آیا واقعن با امروزی که با قلع و قمع، رودررویی، کدورت، سانسور، حذف و خفقان آغاز میگردد، میتوان انتظار فردای پر باری را داشت؟

من مشکل را در اختلافات عقیدتی و گرایشات سیاسی در رابطه با ایران نمیدانم، با اینکه بسیار مشخص، واقعی و تاثیر گذار میباشند. مشکل فرهنگی است. از مازیار شیبانی فر سپاسگزارم که با مطرح کردن سئوالاتی در این زمینه، مرا برانگیخت که بصورت مفصل به این پدیده مهم بپردازم. مشکل فرهنگی آن زمان ابعاد گسترده و حادتری بخود میگیرند، که افرادی به جایگاه های اجرایی دست مییابند، که تعلیم و تربیت اولیه خود را در محیطی که جمهوری اسلامی بر آن حاکم بوده دریافت نموده اند، که امروزه نتیجه آنرا در وطن خود و کنگره ایرانیان شاهدیم.

 جوابیه مازیار شیبانی فر در نشریه شهرما این هفته

از نشریه شهرما تشکر و به همکاری ام با آن به مدت ۹ سال افتخار میکنم که با انتشار جوابیه مازیار شیبانی فر به آرادی بیان و تعهد رسانه ای خود احترام میگذارد، و در مسیر فرهنگ سازی گام بر میدارد. و نه اینکه مانند نظارت کنندگان صفحه فوروم، از جمله مازیار شیبانی فر، به سانسور و حذف مخالفین بپردازند.  باشد که مازیار شیبانی فر فرق میان شهرما و آی سی ژورنال که ایشان با آن همکاری میکند را در یابد. آی سی ژورنال برای خاموش کردن صدای مخالفی همچون من، پرونده سازی میکند و حتی اجازه کامنت گذاشتن در صفحه فیسبوکی خود را به من نمیدهد.  من هم همچون جناب اسد زرین مهر، سردبیر نشریه شهرما، وظیفه خود میدانم که صدای مخالفین را بصورت برابر در کنار سخنان خود منتشر سازم. امیدوارم که این نوع رفتار ها برای مازیار شیبانی فر در درک فرهنگ سازی که از ما آعاز میشود کمکی باشد.

قابل ذکر اینکه، برای پرهیز از حذف مجبور شده ام که مقالات خود را در صفحات دیگر انتشار و بعد از کسب تاییدیه از نظارت کنندگان  به ریاست رضا نامداری آنرا در صفحه فوروم کنگره ایرانیان به اشتراک بگذارم.

جوابیه مازیار شیبانی فر

www.hambastegi.ca  647-838-0968   facebook/hambastegi.hemayat       Let's talk ICC   
   www.kikist.ca       No Deportations To Iran       www.fordemocracy.ca       @ facebook/fordemocracycanada