|
پنجشنبه ۲۵ نوامبر ۲۰۲۱
از یونس باید آموخت؟!
بخش اول
امیدوار بودم که هییت مدیره کنگره ایرانیان با نزدیک شدن مجمع
عمومی و انتخابات آینده، اولن به فعالیت های خود بیافزاید، در
ثانی به وظایف خود از جمله جوابگویی پرداخته و جو را برای
مشارکت بیشتر اعضاء مهیا سازد. ولی متاسفانه، با تمام پافشاری
و تذکرها، فقط صورتجلسه ماه جولای را با چهار ماه تاخیر در
سایت کنگره قرار میدهد. و با اینکه اولین
اعلامیه
در رابطه با مجمع عمومی و انتخابات، در روز دوشنبه منتشر شد،
ولی هنوز هم از مابقی صورتجلسات خبری نیست. بنا به نتایج نظر
سنجی، هییت مدیره، حق عضویت را دو برابر نمود ولی برای
نارضایتی از نحوه اداره صفحه فوروم کنگره ارزشی قائل نشد.

عدم پاسخگویی، نتوانست بهانه ای برای من در پایان دادن به
اعتراضات و مطرح کردن سئوالاتی باشد که همگی برخاسته از خطاهای
هییت مدیره میباشند.
زمانی که به معترضین در ایران میاندیشم که با وجود زندان و
شکنجه، باز دست از مبارزه برنمیدارند و حتی در زمان و مکان
اسارت، فریاد عدالتخواهی خود را به هر نحوی که شده به جهانیان
میرسانند، سرافکنده میشوم.
جالب اینجاست که ما در جامعه ای دموکراتیک، آزاد و امن، با
کوچکترین مشکل، ناامید میشویم و به مبارزه خاتمه داده و خود را
با توجیه بهانه هایی، راضی می کنیم.
البته آنطور هم که میگویم، هییت مدیره فعالیت های من را بی
جواب نگذاشت. روز دوشنبه، در به اشتراک گذاری آخرین
ایمیل
اعتراضی خود در صفحه فوروم، متوجه شدم که از موهبت اطلاع رسانی
در این صفحه محروم شده ام. اگر سال را به بهارش محک بزنیم،
انتخابات امسال که با ممنوع الکلام کردن یکی از کاندیداها آغاز
میشود، میبایستی سال پر بهاری باشد.
موضوع اصلی که من را برانگیخت که یکبار دیگر قلم اعتراض به دست
بگیرم، اطلاع رسانی در صفحه
توییت
کنگره از گردهمایی است که قرار است نهاد «صلح و دیپلماسی» در
همین هفته برگزار کند. با علم بر اینکه این نهاد متعلق به یونس
زنگی آبادی از اعضای فعلی هییت مدیره، سرپرست کمیته پژوهش، و
از اعضای هییت مدیره خاطی سابق، که بیش از دویست هزار دلار
هزینه برای این نهاد و کامیونیتی داشته است، راهی جز اطلاع
رسانی، برایم باقی نگذاشت.
قابل ذکر اینکه یونس زنگی آبادی، در نهاد
«صلح و دیپلماسی»
سمت نیابت را به عهده داشته و بیژن احمدی، فردی که بیشترین
لطمه را به کنگره و کامیونیتی وارد کرده است، سمت ریاست آنرا
به عهده دارد. به نظر میاید که این فرد، هنوز سرنخدار فعالیت
ها بوده، و اینبار با قرار داشتن در جایگاه امن تری از امکانات
کنگره در جهت منافع هر دو نهادی که در اختیار دارد، بهره
میگیرد. قابل ذکر اینکه، بیژن احمدی، آی سی ژورنال را با محسن
خانیکی، یکی دیگر از اعضای هییت مدیره، خزانه دار و سرپرست
کمیته خدمات کنگره سهیم است. هر دو
نهاد
نیز در زمان حضور ایشان در هییت مدیره در سال
۲۰۱۸
شکل گرفته اند.
طبق گفته خودش، یونس زنگی آبادی، از شانزده سالگی ایران را ترک
کرده است. تحصیلات دبیرستانی را در انگلیس به پایان رسانده و
در سازمان ملل در بخش
«دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور بشردوستانه»
در رابطه با ایران در آمریکا
شاغل بوده، و نیز در سال های
۲۰۱۸ الی ۲۰۲۰ دانشجوی تمام وقت در«موسسه
تحصیلات تکمیلی مطالعات بین المللی و توسعه»
در ژنو بوده و در سپتامبر آنسال، فارغ التحصیل شده است.
قابل توجه اینکه
مقاله یونس زنگی آبادی در رابطه با آزادی بیان
در سوشیال مدیا، در میان ۱۰۰۰ مقاله، در لیست ۲۰ مقاله منتخب
سال ۲۰۲۰ موسسه ای که از آن فارغ التحصیل شده میباشد. جای تعجب
و تاسف است که با وجود چنین فردی در هییت مدیره، باز از آزادی
های اولیه در صفحه فوروم کنگره هم بهره مند نیستیم.
در آغاز سال ۲۰۱۷ به اتفاق محسن خانیکی، صفحه فیسبوکی
«سرمایه های انسانی ایران»
را برپا کرده و در واکنش به محدودیت هایی که ترامپ برای
ایرانیان و مسلمانان بوجود آورده، اقدام به تهیه یک گزارش
ویدیویی، تحت عنوان «ایرانیان تایید نشده» میکنند. یونس و محسن
این پروژه را چنین تعریف میکنند:
« سرمایه انسانی ایران، پروژه ای است که توسط دانشجویان اداره
می شود و با تازه واردان، دانشجویان و دو تابعیتی های ایرانی
موفقی که به دلایل مختلف از جمله تحصیل، فرصت شغلی و به طور
کلی سطح زندگی بالاتر ایران را ترک کرده اند، مصاحبه می کند.
مصاحبه ها شامل سوالاتی در مورد تجربیات شخصی، وضعیت فعلی کار
یا تحصیل، و دیدگاه در مورد ایران، کشور مقیم و روابط بین آنها
خواهد بود. هدف سرمایه انسانی ایران افزایش آگاهی در مورد
خدمات بزرگی است که ایرانیان به کشورهای خارجی در سراسر جهان
ارائه می کنند. ما قویاً معتقدیم که برداشتی نادرست از
ایرانیان وجود دارد که توسط رسانه های غربی به تصویر کشیده شده
است. سرمایه انسانی ایران، قصد دارد با استفاده از وبسایتهای
رسانههای اجتماعی، مانند: فیسبوک و اینستاگرام، این موضوع را
تغییر دهد تا درک ناقص لز جامعه ما را بازسازی کند.»
آنها قصد داشتند که این گزارش را که تا پایان سال
۲۰۱۷ بیش از
۲۰
هزار بار مشاهده شده بود را در یکی از فستیوال های بین
المللی به نمایش بگذارند، ولی اکنون، نه دیگر از آن صفحه
فیسبوکی خبری هست و نه امکان دسترسی به آن گزارش ویدئویی.
رضا بنایی، یکی از روسای سابق و غیر منتخب کنگره، در مقاله ای
تحت عنوان
« دگردیسی کنگره ایرانیان به "دسته سینه زنی تورنتو"»
که در نشریه شهروند در ماه می
۲۰۱۸
منتشر گردید، محسن خانیکی و
یونس زنگی آبادی را از بستگان نزدیک سران جمهوری اسلامی معرفی
کرده و اظهار میدارد که یونس زنگی آبادی، برادرزاده پاسدار
شهید کرمان و از همرزمان سلیمان قاسمی است. قابل ذکر اینکه
یونس تا امروز به گونه ای رفتار کرده است که چنین
نسبت خانوادگی
احساس نمی شود.
تداخل منافع حاصل از حضور همزمان یونس زنگی آبادی در هییت
مدیره و معاونت نهاد «صلح و دیپلماسی»، و استفاده از امکانات
این نهاد که در بخش های آینده به آنها خواهم پرداخت، را بهانه
ای قرار داده ام، تا ما مخالفین بیکران رژیم، بخصوص آنهاییکه
خود را برانداز مینامند، از این جوان بیاموزیم. یونس، جوان
ترین عضو کنگره است که حتی بدون داشتن شرط لازم شهروندی کانادا
در سال
۲۰۱۸
به هییت مدیره راه یافته است.
یونس زنگی آبادی، در شاهراهی که خود برای خودش فراهم کرده است،
در مسیری که در جهت منافع جمهوری اسلامی است، بدون آنکه خود را
درگیر جزئیات، رودررویی، و آلودگی هایی که کامیونیتی ما را فلج
کرده اند، پیش میرود. از فردی که پرورش یافته دنیای دموکراتیک
است، می توان انتظار داشت که با کمی تعمق، متوجه تداخل منافعی
گردد که هم به آینده او و هم به وضعیت وخیم فعلی کنگره، لطمات
بیشتری وارد میسازد.
کناره گیری داوطلبانه از هییت مدیره، بخصوص قبل از انتخابات،
نه تنها به تخلفی پایان میدهد، بلکه این امکان را بوجود میاورد
که در انتخابات امسال، تعداد بیشتری کاندیدا شرکت کنند. مهمتر
از همه اینکه، یونس، با چنین حرکتی، درس دیگر و مهمتری به ما
میاموزد و به اثبات میرساند که ورای آنچه ما از هواداران رژیم
در ذهن داریم، میتوان با رعایت قوانین و در کمال صدق و خلوص،
در مسیر باورهای خود، یعنی صلح و دیپلماسی هم فعالیت نمود. حتی
اگر این فعالیت ها، منافعی هم برای حکومتی داشته باشد که
میلیون ها ایرانی را آواره دنیا، و همچنین میلیون ها شهروند
دیگر را در وطن خود اسیر کرده است.
.
|